Oslo: voorbeeldig
Dag 85
We zijn in Oslo aangeland en wel in de stad zelf. Het is mooi weer vandaag en besluiten maar meteen tot de eerste kennismaking. We pakken tram 19 naar de totaal vernieuwde havenwijk.
Wat we zien is stedenbouwkundig, toevallig een interessegebied van mij, ronduit spectaculair. Zoals veel andere havensteden heeft Oslo zijn verouderde en vervallen havens tot nieuwe stedelijke gebieden getransformeerd. De architectuur is baanbrekend en gedurfd.
Wat opvalt is dat het gigantische dak van de opera geheel openbare ruimte is, een enorm plein met groots uitzicht op het nieuwe havenkwartier.
Je kunt het dak op straatniveau oplopen en maakt een felle heling naar boven, zoals de Noren gewend zijn: alles stijgt of daalt.
De omvang en de materiaalkeuze maakt het gebouw wellicht wat kil, maar wel spectaculair. Zie deze man die een vlog aan het opnemen is.
Onderdeel van dit deel van de nieuwe havenwijk zijn zowel de bibliotheek (niet op de foto) en het Munch Museum gewijd aan de meeste bekende schilder van Noorwegen. Onder links op de foto.
Wat opvalt in dit grote project is dat de ontwerpers er in zijn geslaagd om massale nieuwbouw ook beloopbaar, sfeervol en zeer levendig te krijgen. Dat lukt maar weinig nieuwbouwprojecten. Waar je ook kijkt, op deze dinsdagavond, overal is het druk, overal een relaxte sfeer en overstelpend veel horeca. En zonder uitzondering met volle terrassen.
Edvard Munch was een van de belangrijkste kunstenaars van het Modernisme. Zijn experimenten binnen de schilderkunst, grafische kunst, tekenkunst, beeldhouwkunst, foto en film hebben hem beroemd gemaakt in zowel de Noorse als de internationale kunstgeschiedenis.
De oevers zijn vrijwel over de gehele lengte openbaar en ‘bespeelbaar’. Diverse grote steigers zijn ingericht om te zwemmen, in overigens het schone water van de Noorse fjorden. Iets wat niet ongebruikelijk is in Scandinavische landen: veel openbare ruimte.
En denk nu niet dat de drukte zich van de binnenstad naar deze nieuwe wijk heeft verplaatst. Ook in de oudere delen van Oslo is het ongewoon druk.
Het is -nogmaals- dinsdagavond.
Dat verbaasde ons omdat we dachten dat Oslo net zoveel inwoners had als Amsterdam, nu ruim 900.000 inwoners. Amsterdam is sterk in aantal inwoners gegroeid, maar Oslo groeide van 770.000 inwoners in 2000, naar 1,1 miljoen in 2024. De verwachting is dat de stad in 2035 zelfs 1,3 miljoen inwoners zal tellen.
De bouwkranen zwiepen door de lucht om de groei bij te houden. De dynamiek van de stad is daardoor hoog. Het vernieuwt en slaagt er in om ook op nieuwe plekken levendigheid te brengen.
Daarentegen is Amsterdam toch een beetje een afgelikte lollie. Het vernieuwt nauwelijks, behalve veel nieuwe slaapwijken, en leunt op goedkoop massatoerisme dat de hele binnenstad sleets en Disney-achtig heeft gemaakt: de ‘canals’, de roze buurt, Rembrandt en Anne Frank daar drijft het op. Al decennia.
We zouden bijna vergeten dat we als eerste naar het bij ons appartement gelegen Vigeland Park zijn gelopen. Het beroemde beeldenpark van de Noorse kunstenaar Gustav Vigeland (1869-1943).
Er staan ruim 200 beelden in het Vigelandpark en nog ruim 1600 beelden in het Vigeland Museum. In het museum zijn tevens duizenden tekeningen en honderden houtwerken te zien.
Het zijn al heel wat indrukken voor een namiddag en vooravond. En we hebben nog vier hele dagen om deze prachtige en levendige stad te verkennen.
De dagelijkse weerteller:
32 dagen hele dag zon,
18 dagen veel zon,
6 dagen wisselend wolken en zon,
9 dagen grijs maar droog,
5 dagen regen en zon,
15 dagen grijs en (mot)regen.
Meer informatie op de weerkaart.